Ben olsam, benim böyle rüyalar gördüğümü bilsem ve ben bana beni rüyamda gördüğümü söylesem asla nasıl gördün anlat diye sormam ama kendisi sorar. Ve geçiştiririm. En son büyük prodüksiyonlu western filminde kendisine rol verince artık blogumda ona da kalbimden daha temiz bu yeri ayırma ihtiyacı hissettim. Garip demem de kendisinin kötü insan olmasından değil zira bu gibi soruları hep rüyalarımın saçma olduğunu bile bile, bir boşu boşuna sorma çabasındandır...
Benim 5 yaşında iki yeğenim var, biri kız, biri erkek. Rüyamın başrolünde bunlardan kız olan var. Yiğenim ve ben cidden 1800'lerde ABD'de yaşıyoruz, arkasında metalden parça bulunan deri çizmeler giyiyoruz, ağzımızda ot çiğneyip, yerlere falan tükürüyoruz. Yiğen, içinde yaşadığımız köyde terör estirmeyi seviyor, ben de su tankına ateş etmeyi... Böylesi bir dünyadayız. Adamın biri bize bela oluyor. Bu köyde bize bulaşanları sevmeyiz adamım diye çat diye silahları çekiyoruz ama bizim silahlar kırmızı akide şekeri, cebe falan akmış olmuş komple yapış yapış pis bir şey. Bu durumu fark edince, koşarak hep gittiğimiz bara giriyoruz. Bardaki barmen hoop benim eski sevgilim tabii ki!! Çabuk bize onu ver diyorum, barın üstünü sildiği bezi hemen bana doğru atıyor. Bezi alıp, bize bulaşan abinin gözlerini bağlıyoruz. Yiğen bana "körebe mi oynasak?" diye soruyor, hemen ikna oluyorum. Barmen olan eski sevgili karakteri de "piyano çalayım mı, duruma uyar?" diyor ve uyanıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder